Encyklopedia w Markpol

Reklama:

Wiolonczela – tenorowo-basowy, instrument strunowy z grupy smyczkowych. Wiolonczela składa się z dużego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery 'f' oraz gryfu z bezprogową podstrunnicą, zakończonego główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Struny, podparte na mostku, napinane są za pomocą klinowych naciągów. Struny wiolonczeli były niegdyś wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych lub z linek tkanych ze srebrnych drutów. Współcześnie niemal wyłącznie wykonywane są ze stali. Instrument posiada cztery struny normalnie strojone w kwintach do następujących dźwięków (począwszy od najwyżej strojonej) - a (220Hz), d (146,8Hz), G (98Hz), C (65.4Hz), i obejmuje zakres dźwięków od C do a2. Tesytura wiolonczeli w orkiestrze jest oczywiście mniejsza i obejmuje skalę C–c2 Początki wiolonczeli sięgają XVI wieku. Instrument podobnie jak inne z tej rodziny - skrzypce, czy altówka wyewoluował z violi da gamba. Pierwszy raz wiolonczela wspominana jest przez Agricolę w 1529. Pisze on o niej jako o basowym instrumencie smyczkowym posiadającym trzy struny. W innych pismach z tego okresu mówi się też o czterostrunowej wersji. Pierwszym znanym producentem wiolonczel był Amati (zmarły 1580), jednak dopiero jego uczeń, słynny Antonio Stradivari, stworzył standard instrumentu obowiązujący do dziś. Między innymi ustalił jej długość na 29 1/2 cala (75 cm) o dwa cale mniej niż wiolonczeli Amatiego (80 cm). Na wiolonczeli gra się siedząc, obejmując udami pudło rezonansowe. Gryf wznoszący się pionowo w górę znajduje się na wysokości przedramienia i ramienia. Wiolonczela posiada piękne, niskie, melancholijne brzmienie, choć w wysokim rejestrze brzmi jasno, czasem nawet „błyskotliwie”. Będąc częścią kwartetu smyczkowego, orkiestry kameralnej i symfonicznej jest także ważnym instrumentem solowym. Od czasów baroku do czasów współczesnych powstała olbrzymia liczba utworów muzycznych specjalnie na wiolonczelę. Do najstarszych z nich, a wykonywanych obecnie, należy sześć solowych suit wiolonczelowych Jana Sebastiana Bacha. Do najbardziej znanych Koncertów wiolonczelowych należą:
  • Koncert C-dur i D-dur J. Haydna
  • Koncerty Boccheriniego (zwłaszcza Koncert B-dur)
  • Koncert a-moll Roberta Schumanna
  • Koncert a-moll Camille’a Saint-SaĂŤnsa
  • Koncert h-moll Antonina Dworzaka
  • Koncert e-moll Edwarda Elgara
  • Koncerty op.op. 107 i 126 Dymitra Szostakowicza
  • Koncert na wiolonczelę Witolda Lutosławskiego

    Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór
    2005 Encyklopedia
    These materials are based onWikipedia and licensed under the GNU FDL
    Loans|Mortgage Calculator|TurboTax Software|Car Loans|Bikini Model