Ster – urządzenie będące częścią jednostki pływającej lub statku powietrznego, służące zarówno do utrzymywania wyznaczonego kierunku poruszania się jednostki, jak i do zmiany tego kierunku. Działa na zasadzie wytworzenia doraźnego dodatkowego oporu jednostki na wodę lub powietrze, który nie pokrywa się ze środkiem oporu czołowego jednostki.
Zasadą działania steru jest wytworzenie siłyhydro- lub aerodynamicznej, która wpływa w odpowiedni sposób na tor ruchu – w przypadku poruszania się po kursie ster przeciwdziała siłom spychającym jednostkę (np. boczny wiatr), a podczas zmiany kursu zmiana położenia steru odchyla wektor wszystkich sił działających na jednostkę od osi jednostki.
Do działania steru, a dokładniej mówiąc, do wytworzenia na nim odpowiedniej siły, konieczny jest co najmniej jeden z dwóch czynników:
poruszanie się samej jednostki, co wywołuje przepływ powietrza lub wody w otoczeniu steru
wytworzenie przez napęd jednostki ruchu powietrza lub wody w stronę steru
Stąd wyróżnia się dwa rodzaje sterów:
ster pionowy – działający w płaszczyźnie poziomej jednostki, wpływający na kierunek jej ruchu (dotyczy wszystkich jednostek)
ster poziomy – działający w płaszczyźnie pionowej jednostki, zmieniający jej wysokość lub głębokość (dotyczy jednostek powietrznych i podwodnych)
Istnieje również rozwiązanie w postaci steru strumieniowego, które działa na innej zasadzie.
Zasadniczo sterem jest sam płat wytwarzający opór dynamiczny, jednak potocznie nazywa się tak także całość rozwiązania łącznie z mechanizmem poruszającym tym płatem (ręczne urządzenie sterowe lub posiadająca własny napęd maszyna sterowa) oraz z urządzeniem sterującym tym urządzeniem (np. koło sterowe, orczyk, rumpel, wolant).
Natomiast sam płat steru nazywany jest w żeglarstwiepłetwą sterową, a w lotnictwie poziomy płat to ster wysokości, a pionowy to po prostu ster kierunku.