Skrzypce - muzycznyinstrument strunowy z grupy smyczkowych. Skrzypce są najmniejszym instrumentem z tej grupy, zarazem charakteryzują się najwyższym strojem.
Skrzypce składają się z podłużnego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery 'f', gryfu z bezprogową podstrunnicą, zakończonego główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Struny, podparte na mostku, napinane są za pomocą klinowych naciągów.
Struny skrzypiec, niegdyś wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych, dziś niemal wyłącznie wykonywane są ze stali.
Istnieje osiem standardowych wielkości skrzypiec
Wielkość
Długość w calach
Długość w cm
4/4 pełno wymiarowe
23
58.4
3/4
22
55.9
1/2
20
50.8
1/4
18 1/2
47.0
1/8
16 1/2
41.9
1/10
15
38.1
1/16
14
35.6
1/32
13
33.0
Instrument posiada cztery struny normalnie strojone w kwintach do następujących dżwięków (począwszy od najniżej strojonej) - g (196Hz), d1 (293,7Hz), a1 (440Hz), e2 (659,3Hz) i obejmuje zakres dźwięków od g do e4.
Historia skrzypiec
Fragment obrazu Madonna degli aranci
Współczesne skrzypce wywodzą się ze skrzypiec barokowych, które wyewoluowały z kilku instrumentów używanych wcześniej, takich jak Rebec i Lira da braccio.
Pierwszy raz terminu skrzypce użyto w 1523 roku, we Włoszech, w dokumencie będącym rachunkiem za wykonaną usługę na sześć skudów za naprawę trompetts et vyellon.
Pierwsze graficzne wyobrażenie skrzypiec pochodzi z malowideł w kościele św. Krzysztofa w Vorcelii Madonna degli aranciGaudenzio Ferrari z roku 1529.
Pierwsza publikacja muzyki na skrzypce pochodzi z 1581 i zawiera ówczesną francuską dworską muzykę taneczną.
Okres baroku XVII i XVIII wiek jest okresem wzrastającej popularności instrumentu. Muzykę na skrzypce komponują tacy artyści swej epoki jak: Giovanni Battista Somis, Francesco Geminiani, Carlo Ambrogio Lonati, Pietro Antonio Locatelli, Giovanni Fornari, Michele Mascitti, Pietro Castrucci i inni.
Połowa XVIII wieku to narodziny nowoczesnych skrzypiec. Od skrzypiec barokowych różnią się doskonałością wykonania oraz integralnością dźwięku. Otwiera to okres wielkich lutników, który wynieśli rzemiosło produkcji skrzypiec do poziomu sztuki. Pierwszym z wielkich lutników był Bagatella, który wyprodukował między innymi skrzypce dla młodego Mozarta. W tym okresie w całej Europie powstało wiele zakładów lutniczych produkujących skrzypce - głównie we Włoszech, Francji i Niemczech. Zajmowały się tym całe rodziny - Amati czy Guarneri. Do najsłynniejszych producentów skrzypiec wszech czasów należy Antonio Stradivari. Wyprodukował on około 1100 egzemplarzy, z których wiele zachowało się do dziś. Skrzypce Stradivariego są przedmiotem pożądania współczesnych instrumentalistów, stać na nie jednak tylko najbogatszych. W ostatnim dziesięcioleciu na publicznych aukcjach sprzedano sześć par skrzypiec pochodzących z pracowni Stradivariego. Osiągnęły one następujące ceny:
;1 listopada1994 - $ 501390
;21 marca1995 - $ 610670
;20 czerwca1995 - $ 604555
;31 października1995 - $ 219620
;19 marca1997 - $ 202520
;18 listopada1998 - $ 877422
Do znanych kompozytorów komponujących muzykę na skrzypce należeli:
Henryk Wieniawski
Skrzypce są ważną częścią instrumentarium muzyki folk. W jazzie i rocku są używane sporadycznie.
Do najbardziej znanych jazzowych wirtuozów skrzypiec należą: