Sielanka - utwór poetycki, przedstawiający w sposób wyidealizowany uroki życia wiejskiego; idylla. przen. beztroskie, spokojne, pogodne życie, otoczenie pozwalające na takie życie, niczym nie zmącona miłość.
Twórcą sielanki w był Teokryt (III w. p.n.e ). Polskimi przedstawicielami tego gatunku poetyckiego byli między innymi:
Szymon Szymonowic ("Kołacze", "Żeńcy"- ten utwór pokazuje jednak prawdziwe oblicze wsi bez nawiązania do Idylli i beztroskiego życia chłopów)
Sielankę można podzielić na trzy typy:
realistyczna (udramatyzowana) - np. "Żeńcy"
liryczna - np. "Do Justyny"
konwencjonalna, ze względu na temat - np. "Pieśń świętojańska o Sobótce"