ta bhasza, od sams-kr* - zestawiać, składać; bhasza - język) język literacki starożytnych Indii. Należy do rodziny języków indoeuropejskich. Zasadniczo jest już językiem martwym, choć bywa jeszcze używany w ceremoniach religijnych hinduizmu i czynione są niekiedy próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów np. technicznych (np. telewizja).
Istnieją dwie odmiany:
sanskryt klasyczny - z okresu kiedy był używany wyłącznie jako drugi język
Sanskryt jest językiem grupy satem - praindoeuropejskie miękkie k przeszło w nim podobnie jak w języku polskim w s. Jeśli grupa satem jest grupą genetyczną, oznacza to,
że polski jest bliżej spokrewniony z sanskrytem niż np. z niemieckim czy francuskim.
Przykładowe słowa:
polski
sanskryt
angielski
łacina
sto
śatam
hundred
centum
matka
mÄtr
mother
mÄter
ojciec
pitr
father
pater
(oznaczenia: r
- r samogłoskowe=ri)
Sanskryt jest językiem fleksyjnym i jako taki miał dość dowolny szyk,
przeważał jednak SOV (podmiot, dopełnienie, orzeczenie).