Rzygacz (gargulec, plwacz) - ozdobne, wystające poza licomuru, zakończenie rynny dachowej, z którego woda deszczowa ma swobodny odpływ. Początkowo kamienne, później wykonywane z blachy. W czasach gotyku we Francji przybierają fantazyjne formy: twarzy ludzkich, paszczy zwierzęcych, fantastycznych stworów (np. katedra Notre-Dame de Paris). Z Francji rozpowszechniły się na całą Europę. W Polsce najciekawsze pochodzą z okresu renesansu. Były stosowane na budynkach świeckich i sakralnych.
Zobacz też: maszkaron, przegląd zagadnień z zakresu architektury, żygacz.