Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej, użyte są jednostki SI i warunki normalne.
Wyjaśnienie skrótów: l.a.=liczba atomowa wyst.=występowanie w przyrodzie, o.p.r.=okres połowicznego rozpadu, s.r.=sposób rozpadu, e.r.=energia rozpadu, p.r.=produkt rozpadu, w.e.=wychwyt elektronu
Rubid (Rb, łac.rubidium) to metal z pierwszej grupy głównej.
Posiada 30 izotopów z przedziału mas 75-98. Trwały jest tylko jeden - 85. W naturalnym składzie iztopowym tego pierwiastka występuje jeszcze izotop 87.
Występuje w skorupie ziemskiej w ilości 90 ppm, w postaci minerałówlepidolicie i karmalicie.
Odkryty w roku 1861 r. przez R. Bunsena i G. Kirchhoffa, w Heidelbergu, w Niemczech.
Znane są jego tlenki, sole kwasów nieorganicznych i kilkaset kompleksów organometalicznych. Żaden z tych związków nie odgrywa jednak żadnej praktycznej roli.
Znaczenie biologiczne - brak. Niektóre jego sole, podobnie jak sole litu mają działanie pobudzające.
W postaci czystej rubid jest metalem o srebrzysto-szarym połysku. Jego własności chemiczne są zbliżone do potasu, tyle że jest jeszcze bardziej reaktywny. Na powietrzu zapala się, z wodą reaguje wybuchowo.
Nie ma żadnego pratycznego zastosowania, oprócz stosowania go czasem w badaniach naukowych.