Encyklopedia w Markpol
Reklama:
Mechanika (od greckiego mechané ‘maszyna’) ma dwa znaczenia:
W technice dzia³ zajmuj±cy siê konstruowaniem i budowaniem maszyn i mechanizmów - inaczej in¿ynieria mechaniczna.
W fizyce dzia³ opisuj±cy ruch i odkszta³cenie cia³ materialnych lub ich czê¶ci na skutek ich wzajemnych oddzia³ywañ oraz badaj±cy stan równowagi miêdzy nimi.
Wyró¿nia siê:
Ze wzglêdu na prêdko¶æ poruszaj±cych siê cia³
mechanikê nierelatywistyczn± zajmuj±c± siê cia³ami poruszaj±cymi siê z ma³± prêdko¶ci± w stosunku do prêdko¶ci ¶wiat³a.
mechanikê relatywistyczn± zajmuj±ca siê cia³ami poruszaj±cymi siê z dowoln± prêdko¶ci± (opart± na teorii wzglêdno¶ci).
Ze wzglêdu na skalê badanych zjawisk:
mechanikê klasyczn± opart± na trzech zasadach dynamiki Newtona – zajmuj±c± siê badaniem ruchu cia³ materialnych w skali makroskopowej.
mechanikê kwantow± - zajmuj±c± siê badaniem ruchu cia³ materialnych w skali mikroskopowej (w skali cz±steczkowej, atomowej, j±drowej itd.).
Ze wzglêdu na problematykê rozwi±zywanych zagadnieñ
kinematykê zajmuj±c± siê badaniem ruchu cia³ bez uwzglêdnienia dzia³aj±cych si³, mas cia³ i warunków ruchu.
dynamikê zajmuj±c± siê ruchem i równowag± cia³ materialnych pod wp³ywem dzia³aj±cych na nie si³, w której wyró¿niamy :
kinetykê zajmuj±c± siê badaniem ruchu z wykluczeniem stanów równowagi
statykê zajmuj±c± siê stanami równowagi
Ze wzglêdu na w³a¶ciwo¶ci badanych obiektów:
mechanikê punktu materialnego
mechanikê uk³adu punktów materialnych
mechanikê bry³y sztywnej
mechanikê o¶rodków ci±g³ych, w której wyró¿niamy:
mechanikê p³ynów, czyli mechanikê cieczy i gazów (p³ynów)
mechanikê cia³ sta³ych: odkszta³calnych sprê¿y¶cie i odkszta³calnych plastycznie.
Ze wzglêdu na sposób podej¶cia do rozwa¿anych zagadnieñ:
teoretyczn±
do¶wiadczaln±
stosowan±
W zale¿no¶ci od przedmiotu badania mo¿na tak¿e wyodrêbniæ ró¿ne mechaniki specjalistyczne, na przyk³ad: akustyka, mechanika nieba, mechanika gruntów itp.
Podstawowymi prawami mechaniki s± zasada zachowania energii, zasada zachowania pêdu i zasada zachowania momentu pêdu.
Podstawowymi równaniami mechaniki s±: równanie Newtona, równania Lagrange'a, równania Hamiltona, równanie Jacobiego-Hamiltona.
Wszystkie zjawiska w mechanice opisuje siê z uwzglêdnieniem uk³adu odniesienia. Po³o¿enie cia³a wzglêdem uk³adu odniesienia wyznacza zbiór liczb nazywanych wspó³rzêdnymi, liczba tych wspó³rzêdnych niezbêdnych do jednoznacznego okre¶lenia po³o¿enia cia³a nazywana jest liczb± stopni swobody tego uk³adu wspó³rzêdnych.
inercjalne uk³ady odniesienia to takie, które podlegaj± zasadom dynamiki Newtona.
nieinercjalne uk³ady odniesienia to te, w których wystêpuj± si³y pozorne takie jak si³a od¶rodkowa, si³a Coriolisa itp.
Do rozwoju mechaniki przyczynili siê miêdzy innymi: Arystoteles, Archimedes, Galileusz, Isaac Newton, Jean le Rond d'Alembert, Joseph Louis Lagrange, Carl Gustav Jakob Jacobi, William Rowan Hamilton, Daniel Bernoulli , Gaspard-Gustave Coriolis, Benoit Clapeyron, Leonhard Euler.
Chcesz wypromowaæ swoj± stronê w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozs±dny wybór 2005 Encyklopedia These materials are based onWikipedia and licensed under the GNU FDL
Car Insurance|Share Prices|Loan|Per Insurance|Central London Hotels
|
|