Interferon (INF, ATC: L 03 AB) - substancja pochodzenia białkowego (dokładniej glikoproteid), która wpływa hamująco na proces produkcji większości białek, w tym wirusowych w komórkach.
Interferony:
typ I działa na receptory IFNAR-1 i IFNAR-2 wywołując zahamowanie proliferacji, przy jednoczesnym zwiększeniu ekspresji genów klasy MHCI:
INF-α: produkowany przez leukocyty - potencjalny lek antywirusowy i przeciw nowotworowy
typ II działa na receptory IFNGR-1 i IFNGR-2, działa synergistycznie z IFN typu I tj.: hamuje proliferację, zwiększając jednocześnie ekspresję genów MHCI i MHCII. Ponadto działa chemotaktycznie na makrofagi, komórki NK i limfocyty T. Przedstawicielem (jak dotąd jedynym) jest INF-γ.
Interferony są nieswoiste względem patogenu, lecz swoiste gatunkowo (np. interferony zwierzęce nie działają na komórki ludzi).
Receptory interferonów indukują kinazy tyrozynowe JAK-1 i JAK-2, które aktywują docelowe miejsce ISRE w jądrze komórkowym. Powoduje to transkrypcję od 50 do 100 genów. W efekcie dochodzi do:
aktywacji kinazy białkowej o masie 67 kDa, która fosforyluje eIF-3 co hamuje translacjęmRNA zarówno komórkowego jak i wirusowego.
hamowanie syntetazy 2'->5' oligoadenylowej i aktywacja rybonukleazy powoduje rozkładanie istniejącego mRNA