Encyklopedia w MarkpolReklama: wystrój oknaHomeopatia (z gr. homoios - podobny i pathos - cierpienie) to kontrowersyjna, alternatywna metoda lecznicza, która zaleca używanie środków leczniczych, zawierających bardzo małe ilości aktywnych biologicznie składników. Teoria homeopatii została opracowana przez Samuela Hahnemanna (1755-1843) i po raz pierwszy opublikowana w 1796 roku. Oznaczenia leków homeopatycznychSymbol 20X oznacza dziesięciokrotne rozcieńczenie substancji aktywnej powtórzone 20 razy, podczas gdy 20C oznacza dwudziestokrotne powtórzenie procesu stukrotnego rozcieńczenia (od cyfr rzymskich X oraz C). Niektóre dostępne na rynku leki homeopatyczne noszą symbol 200C, co oznacza stopień rozcieńczenia roztworu, w którym na jedną cząsteczkę substancji aktywnej przypada 10400 (1 i 400 zer â zobacz: nazwy dużych liczb) cząsteczek wody.Rozcieńczenie leków homeopatycznychProces rozcieńczania nazywany jest potencjonowaniem. Potencję środka określa się numerem, im większy numer tym większe rozcieńczenie, np. środek homeopatyczny 30X jest 1020 (sto trylionów) razy bardziej rozcieńczony. Nie należy utożsamiać potencji z siłą środka. Zastosowanie danej potencji zależne jest od konkretnego środka (niektóre stosuje się tylko w niskich potencjach, a inne w szerokim zakresie) oraz zestawu objawów jakie prezentuje chory. Nie zawsze jest tak, że środek bardziej stężony działa mocniej. Jest to sprzeczne z konwencjonalną medycyną i biochemią, według których im większa jest ilość aktywnych składników leku, tym silniejszy jest jego efekt, zarówno pozytywny jak i negatywny.Homeopatyczne badanie lekuJest to wprowadzona przez Hahnemanna i stosowana do dzisiaj metoda sprawdzania działania pojedynczych leków homeopatycznych. Polega na podawaniu leku homeopatycznego zdrowym ochotnikom. Leki homeopatyczne przyjmowane odpowiednio często i długo wywołują próbę lekową, czyli wystąpienie objawów charakterystycznych dla danego leku. Praktycznie każdy sam na sobie może wykonać taką próbę lekową z pojedynczym lekiem homeopatycznym. Jednak w związku z możliwością przestrojenia stanu organizmu i wystąpienia pogorszeń (delikatniejszych niż przy lekach chemicznych) należy prowadzić ją na własną odpowiedzialność, a najlepiej pod kontrolą lekarza homeopaty. Do badania stosuje się najczęściej leki w potencji CH30 i CH200. Badanie takie może być prowadzone również w ramach podwójnie ślepej próby (tak, że ani ochotnik, ani badający nie wiedzą jaki lek jest badany). W trakcie badania zapisywane są obserwacje badanych. Zbiory takich obserwacji określane jako Materia Medica służą później przypisywaniu poszczególnych leków konkretnym pacjentom. Najbardziej znane Materia Medica to: The Guiding Symptoms of our Materia Medica, Heringa oraz The Encyclopedia of Pure materia Medica, Allena.Pogorszenie homeopatyczneJest to pogorszenie dolegliwości obserwowane często po podaniu pojedynczych, dobrze dobranych leków homeopatycznych. Nawracanie i przemijanie dawnych lub aktualnych dolegliwości jest istotą leczenia homeopatycznego (zawiera się w nazwie homeopatia). Z tego też powodu nieprawidłowe jest porównywanie leku homeopatycznego do placebo â należałoby go raczej porównać z nocebo. Reakcja ta występuje również u małych dzieci nieświadomych przyjęcia leku i może obejmować zarówno sferę fizyczną jak i psychiczną. Nierozwiązany jak do tej pory metodologiczny problem takich doniesień polega na subiektywnej formie relacji osób poddanych leczeniu oraz na zróżnicowaniu rodzajów pogorszenia nie tylko w zależności od leku, ale przede wszystkim w głównej mierze od historii chorobowej pacjenta (u dwóch różnych pacjentów ten sam lek może wywołać różne pogorszenia, trudne do statystycznego ujęcia).Kontrowersje wokół leków homeopatycznychPotocznie uważa się, że leki homeopatyczne na pewno nie szkodzą, i istnieją nawet dane statystyczne zdające się potwierdzać, że istotnie dają one pewien efekt leczniczy, aczkolwiek większość autorytetów medycznych uważa, że tak naprawdę jest za to odpowiedzialny zwykły efekt placebo. Ciekawy jest w tym kontekście fakt, że pacjenci często w pierwszej fazie leczenia zgłaszają pogorszenie dolegliwości, a nie ich poprawę. Leki homeopatyczne zawierają tak mało cząsteczek aktywnej leczniczo substancji, że z całą pewnością nie może ona w żaden sposób wpływać na jakiekolwiek procesy chemiczne zachodzące w organizmie. Przekonują o tym proste obliczenia: W typowej, jednorazowej dawce (ok 1 ml) leku homeopatycznego 20C, w którym rozpuszczalnikiem jest woda, jest ok. 1/1000/18 czyli 5,56¡10-5 mola cząsteczek wody. Mnożąc to przez liczbę Avogadra (6,03¡1023) otrzymujemy, że w jednej dawce leku jest mniej więcej 3,34¡1019 cząsteczek wody. Przyjmując, że w leku 20C istotnie 1 cząsteczka substancji aktywnej występuje na 1040 cząsteczek wody, otrzymujemy że liczba cząsteczek aktywnej substancji w jednej dawce leku wynosi 3,34¡10-21. Oznacza to, że aby mieć pewność, że choć jedna cząsteczka aktywnej substancji zostanie rzeczywiście spożyta, należałoby wchłonąć ok. 3¡1020 pojedynczych dawek leku, czyli wypić jednorazowo 3¡1015 hektolitrów tego leku. W praktyce, w oczach naukowca, taki roztwór jest praktycznie czystą wodą lub alkoholem, który w ogóle nie zawiera żadnego aktywnego związku leczniczego. Sam proces wielkokrotnego rozcieńczania powoduje, że z chemicznego punktu widzenia więcej w nim będzie przypadkowych zanieczyszczeń pochodzących z aparatury, w której dokonywano kolejnych rozcieńczeń, niż związku działającego leczniczo. Wystarczy spostrzec, że obliczona objętość 3¡1015 hl równa jest 120 miliardom olimpijskich basenów pływackich (50×25×2 m), co odpowiada w przybliżeniu 433 tysiącom objętości jeziora Śniardwy lub 14 objętościom Morza Bałtyckiego. Z drugiej strony - zasadą działania leków homeopatycznych jest to, że oddziałują nie fizycznie ani chemicznie (biochemicznie) tylko w bliżej nieokreślony "energetyczny" sposób. Przygotowywane są jako rozcierki rozmaitych substancji martwych (np. minerały, metale) i żywych (np. części roślin, zwierząt) i nie tylko, że są rozcieńczane ale i potencjonowane - za pomocą wstrząsania pojemnika, w którym się znajdują. Uważa się, że własności potencjonowanych substancji w jakiś nieznany dotąd nauce sposób przechodzą do tzw. pamięci nośnika, jakim jest roztwór wody i alkoholu. Dopiero ten roztwór (a właściwie z naukowego punktu widzenia czysta woda lub alkohol) jest używany jako lekarstwo - bezpośrednio w formie kropel lub po naniesieniu ich na podłoże, jakim są np. kuleczki z cukru.Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|