Drzeworyt to technika graficzna należąca do druku wypukłego, również odbitka uzyskana tą techniką.
Drzeworyt w zależności od przygotowanego klocka i sposobu wycinania dzielimy na:
drzeworyt wzdłużny czyli langowy
drzeworyt poprzeczny czyli sztorcowy.
W drzeworycie wzdłużnym tło wycinano dłutem wzdłuż słojów w drewnie miękkim (lipa, jabłoń, świerk).
W drzeworycie poprzecznym (wynalezionym przez Thomasa Bewicka około 1790 roku) całość klocka cięta jest rylcem w poprzek słojów w twardym drewnie (bukszpan, dzika grusza). Drzeworyt poprzeczny jest bardziej precyzyjny, gdyż umożliwia osiągnięcie cieńszej kreski niż wzdłużny. W XIX wieku był powszechnie stosowany jako technika ilustracyjna dla prasy, a także jako drzeworyt reprodukcyjny, odtwarzający dzieła malarskie.
Drzeworyt jest po kamieniorycie najstarszą techniką graficzną. W starożytności był stosowany do druku tkanin.
Wybitnymi drzeworytnikami byli m. in. Albrecht Dürer, Lucas Cranach, Albrecht Altdorfer, Hans Burgkmair, Emil Nolde, Paul Gaugin, Edvard Munch.
Zobacz też:drzeworyt japoński - Ukiyo-e