Encyklopedia w MarkpolReklama:Drogosze (niem. Gross Wolfsdorf, później DĂśnhoffstädt) wieś w gminie Barciany w województwie warmińsko-mazurskim. Historia wsiPierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1361 r., a jej właścicielem był Konrad von Wolsfdorf. Po rodzinie Wolfsdorfów Drogosze od 1477 r. przeszły w ręce rodu Rautterów, a od XVII w. właścicielami byli hrabiowie Dönhoffowie. Nazwisko to w tradycji polskiej pisze się Denhof (za Orackim), jako że przedstawiciele innej linii tego rodu (Ernest Denhof walczył pod Wiedniem – cieszył się zaufaniem króla Sobieskiego, a Gerard Denhof był doradcą Władysława IV i Jana Kazimierza) byli dygnitarzami w ówczesnej Rzeczypospolitej. Przedstawicielka tej rodziny Anna Denhof była matką Stanisława Leszczyńskiego. W roku 1816 zmarł ostatni męski przedstawiciel rodu Denhofów i w majątek wżenił się ród Stolbergów-Wernigerode. Drogosze były siedzibą majoratu, a w 1913 r. klucz majątków miał powierzchnię 5663 ha. Po II wojnie światowej majątki były użytkowane przez PGR, a pałac w Drogoszach służył jako Ośrodek Szkolenia Kierowców (głównie traktorzystów), w ramach kursów organizowanych przez Wojewódzki Ośrodek Postępu Rolniczego w Bęsi. W nazewnictwie wsi Wilkowo Wielkie (wieś) i Drogosze (majątek , w 1945 r. - Pałacowo) zachował się podział obowiązujący od początków XVIII w., kiedy po wybudowaniu pałacu majątek z pałacem nazywano Dönhoffstädt. Przed likwidacją PGR majątek Drogosze funkcjonował jako Zakład Rolny w ramach Przedsiębiorstwa Gospodarki Nasiennej z siedzbą w Korszach. W ramach struktur PGR była tam wyodrębniona mieszalnia pasz. W Drogoszach jest szkoła podstawowa.KościółKościół udotowany został w 1363 r. i wybudowany w XIV w., a w XV w. dobudowano zakrystię. Parafia w Drogoszach przed Reformacją należała do archiprezbiteratu (dekanatu) w Sępopolu, a obecnie do dekanatu w Reszlu. Kościół poddany został gruntownemu remontowi przez Ludwika Rauttera w 1593 r. (nowy szczyt wschodni i nadbudowa wieży zakończonej hełmem). W 1742 r. od północy kościoła dobudowano kaplicę grobową Denhofów na frontonie której umieszczono popiersie Bogusława Fryderyka Denhofa (budowniczy pałacu) wykonane przez Jana Henryka Meissnera z Gdańska. W 1835 r. wnętrze kościoła (nowy ołtarz, ambona) odnowiła Angelika (z Denhofów) zu Dohna-Lauck. Wnętrze kościoła posiada wymiary 23,7 m x 7,2 m. Obok kościoła znajduje się budynek barokowej plebanii z XVIII w. Parafia w Drogoszach p.w. M.B. Ostrobramskiej i św. Antoniego Padewskiego utworzona została w 1962 r.PałacPoczątkowo Denhofowie mieszkali w pałacu wybudowanym przez Rautterów, który spłonął od uderzenia pioruna w 1690 r. Już wówczas rezydencja ulokowana była w parku krajobrazowym. Na terenie parku prowadzono hodowlę danieli. Jak niektórzy podają zwierzęta te pochodziły z daru króla Jana Kazimierza. Obecny pałac w Drogoszach wybudowano w latach 1710 - 1714 na zamówienie Bogusława Fryderyka Denhofa. Przypuszcza się, że projekt budowli opracowany został przez Johna von Callas, który realizował również rezydencję Denhofów w Friedrichstein koło Królewca. Koncepcję arichtektoniczną pałacu w Friedrichstein opracował architekt francuski Jean de Bodt. Pałac w Friedrichstein nie zachował się. Barokowy pałac w Drogoszach należał do trzech największych rezydencji w Prusach Wschodnich i jest największym pałacem na Mazurach. Pałac pałac posiada dwie kondygnacje na całej długości fasady z czetrokolumnowym portykiem w porządku jońskim z trójosiowym ryzalitem. Strona frontowa pałacu ma wystawę północno-wschodnią, a parkowa południowo-zachodnią. W roku 1766 nastąpiła przebudowa elewacji, a około 1785 na miejsce schodów do reprezentacyjnego wejścia wykonano podjazd. W początkach XVIII w. zrealizowano wystrój wnętrz, które zmieniano jeszcze w późniejszym okresie. W lewym skrzydle pałacu od reprezentacyjnego wejścia znalazła się kaplica i ogród zimowy (rodzaj oranżerii) od strony parku. W prawym skrzydle pałacu znajdowały się apartamenty dla gości i teatr. Pałac położony był w parku krajobrazowym dochodzącym do rzeki Guber. Teren parku zdobiony był elementami ogrodowej architektury oraz stawami. Pałacowe mauzoleum W 1725 r. (na lewo od głównego wejścia pałacu) oddano do użytku kaplicę pałacową. Około 1840 r. kaplica została poddana przebudowie neogotyckiej, a około 1889 powstał aneks pełniący funkcję mauzoleum. Znalazły się tam tumby ostatnich Denhofów w Drogoszach. Do dziś zachwycają naturalnej wielkości wykute przez Edwarda Lürssena w białym marmurze postacie Stanisława Ottona Denhofa (zginął w pojedynku w 1816 r.) i Angeliki zu Dohna (zmarłej w 1866 r.). Ściany kaplicy zdobią epitafia pochowanych w niej członków rodziny Stolberg-Wernigerode. Zakończenie Po II wojnie światowej bogate wyposażenie pałacu (m.in.: arrasy, wazy chińskie) uległo rozproszeniu. W 1945 r., podobnie jak w Wilczym Szańcu urzędowało tu NKWD. Tylko część zbiorów (portretów, mebli) trafiła do Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie. Po opuszczeniu pałacu przez ostatniego użytkownika w 1991 r. przeznaczony został do sprzedaży. Obecnie właścielem pałacu wraz z parkiem jest osoba fizyczna, a dawny majątek, późniejszy PGR ma innego właściciela.Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|