Encyklopedia w MarkpolReklama:Dokument praski (lub Dokument biskupstwa praskiego) wystawiony dla cesarza Henryka IV pochodzi z 1086. Stanowi on o przyłączeniu diecezji morawskiej do praskiej oraz utwierdza pierwotne władztwo tej ostatniej z chwili jej utworzenia w 973 roku, gdy obejmowała ona całość ówczesnego władztwa czeskich Przemyślidów. Należały wówczas do niego także Śląsk oraz południowa Małopolska. Dokument przedstawia więc stan z X wieku o ponad 100 lat wcześniejszy od swego powstania. Po 985-990 ziemie te zajęli Piastowie, Mieszko I i jego syn Bolesław I Chrobry. Od roku 1000 gdy w czasie zjazdu gnieźnieńskiego utworzona została niezależna metropolia arcybiskupia w Gnieźnie z podległymi jej biskupstwami w Kołobrzegu i Poznaniu, a zwłaszcza w Krakowie i Wrocławiu - stan posiadania biskupów praskich został mocno uszczuplony. Królowie czescy starali się podnieść rangę swoją i swego biskupstwa, które początkowo powstało jako zależne od arcybiskupa Moguncji. W 1039 Brzetysław I czeski najeżdżając Polskę wywiózł do Pragi relikwie św. Wojciecha, którego silny kult miał podnieść wagę jego stolicy jako metropolii kościelnej. Wratysław II - chcąc zjednoczyć rozbite na dzielnice Czechy wystarał się u cesarza o Dokument Praski, stanowiący próbę rewindykacji pierwotnego stanu posiadania diecezji, w czasie gdy kościół państwa Piastów leczył rany po niedawnym powstaniu pogańskim (1039), które zniszczyło go niemal całkowicie. Dokument obok Geografa Bawarskiego, kroniki Thietmara oraz Dagome Iudex stanowi źródło informacji o wczesnej historii Słowian zachodnich. Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|