Encyklopedia w MarkpolReklama:Etymologia nazwy Artykuł ten pochodzi z pracy magisterskiej Ks. Pawła Lesiakowskiego Ks. Paweł Lesiakowski Dzieje parafii i miejscowości Dmenin (do roku 1985) Częstochowa 2000 Profesor Witold Taszycki nazwy genetycznie słowiańskie, w tym także polskie, dzieli na dwie główne grupy. Jedną stanowią te, które od początku swego istnienia były nazwami miejscowymi. Druga grupa to te, które początkowo określały ludzi, a wtórnie zostały przeniesione na obszar przez nich zamieszkały. Z tych dwóch grup pochodzą nazwy: topograficzne, kulturowe, dzierżawcze, zdrobniałe oraz nazwy patronimiczne, rodowe, służebne i etniczne. Nazwy patronimiczne w okresie wczesnośredniowiecznym wskazywały na potomków lub poddanych człowieka, którego imię, przezwisko, czy nazwa jego zawodu, bądź godność tkwiły w danej nazwie. Nazwy patronimiczne tworzone były od dawnych imion złożonych, od nazw osobowych typu przezwiskowego, od imion pochodzenia chrześcijańskiego oraz nazw osobowych genetycznie obcych. Źródłosłów dla nich mogły stanowić także nazwy kościelne lub świeckie. W okresie wczesnofeudalnym mnożyły się nazwy patronimiczne z przyrostkami -owice, -ice. Bardzo trudne jest ustalenie pochodzenia nazwy miejscowości Dmenin. Na przestrzeni wieków nazwa ta występowała w różnych formach. W 1394 roku spotyka się brzmienie Dminino. W âLiber beneficiorumâ Jana Łaskiego z pierwszej połowy XVI wieku występują trzy formy: Dimnyn, Dmynyn i Dminin. Forma Dmynyn była używana także w drugiej połowie XVI wieku. Stanisław Kozierowski genezy nazwy Dmenin szukał w nazwie dmina, czyli dma, wydma. Samuel Linde wyrażenie dma, dmy tłumaczył jako wianie wiatru, powiew. Niewiele nowego wniósł Aleksander BrĂźkner szukający genezy wyrażenia dma w wyrażeniu dme, dmucham. Feliks Sławski twierdzi, że dma pochodzi od dąć, dmę, dmuchać. Wbrew BrĂźknerowi twierdził, że jest to wyrażenie nieodmienne. Dma według Stefana Reczka oznaczała powiew, wicher, wiew, wiatr, zawieje. Wyrażenie to było powszechnie używane w języku literackim w XV wieku, o czym świadczy tekst autorstwa Jana Kochanowskiego âNasze płonne nadzieje po powietrzu dma rozwiejeâ. W tym cytacie dma występuje w znaczeniu wiatru. Witold Doroszewski formę dma tłumaczy jako silny wiatr; dmuch, powiew, wianie. Cytuje także dwa teksty z 1778 roku âListeczki lada dma wzruszy i wietrzyk potłuczeâ, âZłączcie się ze mną, mówiłem póki dma wieje życzliwa i nas przyzywaâ. Oprócz pierwszej hipotezy Stanisław Kozierowski wysunął także drugą, sugerującą pochodzenie tej nazwy od wyrażenia dym. Chodziło zapewne o dym z komina. Od tego słowa pochodzi nazwa miejscowości Dyminy położonej w powiecie kieleckim. Pozbawione źródłowych podstaw jest poszukiwanie osobowego pochodzenia nazwy Dmenin od przypuszczalnego Dmina, Dimyna, Dymyna, Diminina, Dmenina lub Dmeńskiego. Wprawdzie w âSłowniku staropolskich nazw osobowychâ, występują trzy postacie o podobnym brzmieniu: Andreas Dymynycz, Nikolaus Dimyna i Dymina Kmethonibus, ludzie ci żyli jednak pod koniec XV wieku, podczas gdy nazwa Dmenin była znana co najmniej dwa wieki wcześniej. Wśród rodów ziemiańskich istniał ród Dmińskich (Dymińskich), herbu Dołęga. W dokumentach podpisywali się oni, jako Dmińscy z Dminina położonego w powiecie łuckim. Na pewno w 1531 roku nie posiadali już tej wsi. Z tego rodu pochodzi Mikołaj z Dminina, chorąży podlaski i poseł na sejm lubelski. W 1569 roku podpisał on unię Litwy z Polską. Nie ma jednak żadnych wzmianek mówiących, że pierwotnym właścicielem Dmenina był ktoś z tego rodu. Nazwa Dmenin należy do bardzo mało popularnych. Nie ma drugiej miejscowości o tym samym brzmieniu. W 1992 roku w Polsce żyło tylko osiem pełnoletnich osób z nazwiskiem Dmeński. http://www.dmenin.republika.pl/etymologia_nazwy.htm Dmenin - [http://www.example.com link title]http://www.dmenin.republika.pl Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|