Encyklopedia w Markpol

Reklama:

Defense Intelligence Agency (DIA), Agencja Wywiadu Obronnego – agencja założona 1 paĽdziernika 1961 roku dla koordynowania działań służb wywiadowczych poszczególnych rodzajów sił zbrojnych, pełni również funkcję agencji wywiadu Poł±czonego Komitetu Szefów Sztabów (JCS – Joint Chiefs of Staff), sekretarza obrony i dowództw poł±czonych rodzajów sił zbrojnych szczebla teatrów działań wojennych.

Brak koordynacji

Ustawa o reorganizacji systemu obrony narodowej z 1958 roku powołała co prawda do życia o¶rodki dowodzenia poł±czonych rodzajów sił zbrojnych, dopóki jednak każdy rodzaj wojsk utrzymywał swoje własne służby wywiadowcze, o¶rodki te nie otrzymywały danych wywiadowczych w postaci ujednoliconej. Wywiady poszczególnych rodzajów sił zbrojnych i agencji cywilnych odgradzały się od siebie licznymi barierami, uniemożliwiaj±cymi wymianę informacji. Wręcz przeciwnie, konkurowały między sob±, kryj±c bardzo ważne dla bezpieczeństwa narodowego informacje, w ten sposób zabiegaj±c o względy w Pentagonie i wieksze przyszłoroczne budżety. Jedn± z przyczyn utworzenia DIA przez administrację Kennedy’ego były powtarzaj±ce się skargi na znaczne różnice w ocenach agencji wywiadowczych przedstawianych przez służby wywiadu wojskowego i wzajemne spory kompetencyjne.

Utworzenie DIA

Bazuj±c na ocenie Grupy Koordynacji Ocen Wywiadowczych, sekretarz obrony Robert S. McNamara, powiadomił szefów poł±czonych sztabów JCS o decyzji utworzenia DIA. W lutym 1961 roku dostali oni zadanie utworzenia projektu agencji, który był gotowy już w sierpniu tego roku. Dyrektywa Departamentu Obrony nr 5105.21 o utworzeniu Agencji Wywiadu Obronnego została przedstawiona 1 sierpnia 1961 roku, a weszła w życie dwa miesi±ce póĽniej, 1 paĽdziernika 1961 roku. Poszczególne rodzaje wojsk zachowały własne służby wywiadu, Wojska L±dowe zatrzymały Army Security Agency, która wprawdzie jest służb± bezpieczeństwa, lecz prowadzi też tzw. SIGINT, Marynarka Wojenna - Office of Naval Intelligence, Siły Powietrzne - Air Force Intelligence Agency. Nadal działała również Centralna Agencja Wywiadowcza, zajmuj±ca się wywiadem poza granicami Stanów Zjednoczonych.

Zadanie DIA

Zadaniem, jakie Departament Obrony Stanów Zjednoczonych (Department of Defense (DoD) postawił przed nowo utworzon± agencj± wywiadowcz±, było m.in. zbieranie i analizowanie wojskowych danych wywiadowczych dziedzin pokrewnych.

Współpraca

DIA wykonuj±c swe obowi±zki musiała jednak polegać na danych z innych agencji wywiadu, np. z Narodowego Biura Rozpoznania, National Reconnaissance Office NRO, materiałach wywiadu satelitarnego, Agencji Bezpieczeństwa Narodowego - National Security Agency, NSA Kryptomateriały oraz na Centralnej Agencji Wywiadowczej CIA, działaj±cej poza granicami kraju. Je¶li na przykład CIA zwerbowała kogo¶ z radzieckiego wywiadu wojskowego GRU, to o uzyskanie od niego jakichkolwiek informacji o charakterze wojskowym DIA musiała zwracać się wła¶nie do CIA. W tym przypadku zapewne CIA wypierałaby się zwerbowania, obawiaj±c się przejęcia warto¶ciowego agenta z jakiegokolwiek powodu przez DIA. Takie sytuacje zdarzały się nie tylko w CIA, ale też NSA, FBI i innych agencjach wywiadowczych, a w szczytowych latach zimnej wojny było ich ok. 25.

Szkoła szpiegów

W 1962 roku przy Agencji Wywiadu Obronnego powstała Szkoła wywiadu Obronnego, tzw. Szkoła szpiegów, a 1 stycznia 1963 roku rozpoczęło działalno¶ć Centrum Produkcji, które zajmowało budynki "A" i "B", w kompleksie budynków Arlington Hall Station w stanie Wirginia.

Szybki rozwój agencji

W chwili powstania DIA personel tej agencji nie przekraczał 25 osób, 10 lat póĽniej w 1971 roku, Agencja Wywiadu Obronnego liczyła już ok 5 tys. osób, wspieranych przez 200 milionowy budżet roczny. Między 1962 a 1966 rokiem przy Agencji Wywiadu Obronnego powstała m.in. Wyższa Szkoła Wywiadu Departamentu Obrony (od 1992 roku Defense Intelligence College), tzw. Szkoła szpiegów, a 1 stycznia 1963 roku, rozpoczęło działalno¶ć Centrum Produkcji, które zajmowało budynki A i B w kompleksie budynków Arlington Hall Station w stanie Virginia. Następnie utworzono specjalne centrum, tzw. system interpretacji (analizy) danych (ADP Automated Data Processing). Powstał także specjalny dyrektorat wywiadu naukowo-technicznego (Directorate Scientific and Technical Intelligence).

Komisja Pike’a

Co do tempa rozrastania się DIA, w 1974 roku powołano specjaln± komisję nazwan± komisj± Pike’a, która uznała, że agencja nie odnosi zbytnich sukcesów a wydaje bardzo dużo pieniędzy. Zeznaj±c przed komisj± ówczesny dyrektor DIA, gen. por. Daniel Graham, przyznał, że jednym z największych dotychczasowych sukcesów DIA było przewidzenie inwazji Turcji na Cypr. Czę¶ć końcowego raportu komisji Pike’a przedostała się do prasy.
Sukces jaki odniosła Agencja Wywiadu Obronnego był żartem. Fakt, że DIA przewidziała inwazję Trucji na Cypr nie był trudny, gdyż Turcy od paru tygodni grozili ni± w radiu.

Pustynna Burza

Podczas wojny W Zatoce Perskiej na pocz±tku lat 90., do bezpo¶redniego wsparcia działań sił koalicyjnych w Kuwejcie i Iraku skierowano ok. 2 tys. pracowników Agencji Wywiadu Obronnego. W krótkiej wojnie w Zatoce Perskiej z działalno¶ci agentów DIA nie wyci±gnięto najlepszych wniosków. Lokalni dwódcy polowi i sztab skarżyli się, że nie dostaj± na czas danych rozpoznania taktycznego.

Program DIN

W lutym 1991 roku DIA rozpoczęła emisję kodowanego programu telewizyjnego (Defence Intelligence Network – (DIN), skierowanego do ok. tysi±ca własnych pracowników, oficerów operacyjnych Pentagonu i 19 dowództw w Stanach Zjednoczonych. Na program składaj± się: materiały fotograficznego rozpoznania lotniczego i satelitarnego oraz serwis informacyjny Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (National Security Agency – NSA). Na informacjach zdobytych przez Agencję Wywiadu Obronnego często polegaj± siły pokojowe ONZ, a także amerykańskie agencje zwalczaj±ce przemyt narkotyków i nie tylko.

Struktura DIA

Agencja Wywiadu Obronnego dzieli się na trzy o¶rodki:
  • National Military Production Center - NMPC, (Narodowy O¶rodek Prezentacji Danych Wywiadu Wojskowego) – zajmuj±cy się przetwarzaniem, prezentacj± i dystrybucj± wszelkiego rodzaju danych wywiadu wojskowego, poczynaj±c od oceny zagrożeń, po informacje o siłach l±dowych, morskich, powietrznych i kosmicznych państw trzecich.
  • National Military Intelligence Collection Center NMICC, (Narodowy O¶rodek Gromadzenia Danych Wywiadu Wojskowego) – koordynuj±cy gromadzenie danych wywiadu Departamentu Obrony ((Department of Defense – DoD) oraz funkcjonowanie jego systemu attache (Defense Attache System) i jego Wywiadu Agenturalnego, tzw. HUMINT.
  • National Military Intelligence Systems Center, (Narodowy O¶rodek Systemów Wywiadu Wojskowego) – służba informacyjna odpowiedzialna m.in. za wyszukiwanie danych oraz przetwarzanie ich na potrzeby innych służb specjalnych.

    Centrala

    Central± (siedzib±) Agencji Wywiadu Obronnego jest Pentagon. O¶rodek Analiz Wywiadowczych Departamentu Obrony (DIAC) mie¶ci się w bazie Sił Powietrznych (US Air Force) w Waszyngtonie. Mie¶ci się tam również Wyższa Szkoła Wywiadu Departamentu Obrony, prowadzona przez Agencję Wywiadu Obronnego DIA.

    Dotychczasowi dyrektorzy Agencji Wywiadu Obronnego DIA

    gen.por. Joseph F. Carroll XI 1961 – IX 1969 US Air Force – Siły Powietrzne
    gen. Donald V. Bennett IX 1969 – VIII 1972 US Army - Siły L±dowe
    wiceadm. Vincent P. de Poix VIII 1972 – IX 1974 US Navy – Marynarka Wojenna
    gen.por. Daniel O. Graham IX 1974 – XII 1975 US Army – Siły L±dowe
    gen.por. Eugene F. Tighejr I 1976 – V 1976 US Air Force – Siły Powietrzne
    gen.por. Samuel V. Wilson V 1976 – VIII 1977 US Army – Siły L±dowe
    gen.por. Eugene F. Tighe Jr IX 1977 – VIII 1981 US Air Force – Siły Powietrzne
    gen. James A. Williams IX 1981 – IX 1985 US Army – Siły L±dowe
    gen.por. Leonard H. Perroots X 1985 – XII 1988 US Air Force – Siły Powietrzne
    gen.por. Harry Soyster XII 1988 – IX 1991 US Army – Siły L±dowe
    Dennis M. Ngay IX 1991 – XI 1991 cywil, p.o
    gen.por. James R. Clapper Jr. XI 1991 – IX 1995 US Air Force – Siły Powietrzne
    gen.por. Kenneth A. Minihan IX 1995 – II 1996 US Air Force – Siły Powietrzne
    gen.mjr Patrick M. Hughes II 1996 – VII 1999 US Army – Siły L±dowe
    wiceadm. Thomas Wilson VII 1999 – VII 2002 US Navy – Marynarka Wojenna
    wiceadm. Lowell E. Jacoby VII 2002 – (obecny) US Navy – Marynarka Wojenna

    Chcesz wypromować swoj± stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozs±dny wybór
    2005 Encyklopedia
    These materials are based onWikipedia and licensed under the GNU FDL
    Flights to Cairo|Personal Loans|Credit Counseling|Cheap Car Insurance|Loans