Death metal - jest rodzajem muzyki metalowej. Uznaje się powszechnie, iż wywodzi się on z thrash metalu, który ulegał na początku lat 80-tych zmianom m.in. w wyniku wpływów hardcore'u i speed metalu. Do grona najważniejszych prekursorów tego gatunku często zalicza się Death, Morbid Angel, wczesną Sepulturę, Vadera i Slayer (uważanego za thrash, aczkolwiek przejawiającego tendencje do tworzenia utworów kompozycyjnie deathowych). Muzykę death metalową wyróżnia kilka najczęsciej występujących, charakterystycznych cech:
growl - monotonny, ciężki, często niezrozumiały wokal
ciężkie, zniekształcone brzmienie gitar
szybkie tempo i blast (szybkie udzerzenie bębnów)
poruszanie tematów śmierci, degeneracji, człowieczeństwa (również śmierci i degeneracji człowieczeństwa), a także utrzymywanie tekstów w stylistyce gore (nekrofilia, masowe rzezie, itp.)
Powyższa lista nie wyczerpuje ogólnej charakterystyki, ani nie implikuje, iż warunki te muszą zostać spełnione, aby móc zaklasyfikować zespół jako death metalowy.
Wyodrębnić można kilka głównych nurtów:
"Klasyczny" - wywodzący się w prostej linii z początków gatunku. Np. lwia część polskiej sceny (m.in. Vader); Morbid Angel
Szwedzki - kładący nacisk także na melodię, nierzadko charakterystycznie brzmiąca gitara. Np. Entombed, Sentenced
Progresywny - wyeksponowana technika gry, wyraźne wpływy jazzu (Cynic, Pestilence na "Spheres" czy Ephel Duath na "The Painter's Palette"), w ostatnim czasie zastosowanie elektroniki tworzące hybrydę rocka industrialnego z death metalem. Do tego podgatunku można też zaliczyć zespół Opeth, umiejętnie łączący death z artrockiem.
Grindcore - prostsza struktura utworów i "miażdżące" gitary, zdradzające inspiracje punkiem i hardkorem. Powszechny jest również pogląd, że grindcore jest odrębnym gatunkiem. Np. Napalm Death, Carcass, polski Decapitated.
Doomdeath i Doom Metal - wyjątkowo ciężki doom metal lub bardzo wolny death metal, zależnie od punktu widzenia. Np. wczesne My Dying Bride i Paradise Lost
"Melodyjny" death metal - łączący w sobie bardziej dostępne dla przeciętnego odiorcy melodie z deathową stylistyką. Często uważany za popową mistyfikację. Np. Children of Bodom, In Flames