Encyklopedia w MarkpolReklama:Cze-Ka (WCzeKa) - Akronim nazwy radzieckiego ogranu czuwającego nad bezpieczeństwem państwa, odpowiedzialnego za represje w Rosji Sowieckiej w latach 1917 - 1922. Początkowo Czieriezwyczajna Komissija po Bor'bie s Kontrriewolucyjej Samotazom (Komisja Nadzwyczajna do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem), od sierpnia 1918 roku Wsierossijska Czieriezwyczajna Komissja po Bor'bie s Kontrriewolucyjej, Spiekulacyjej i Priestupleniami po Dołżnosti (Wszechrosyjska Komisja Nadzwyczajna do Walki z Kontrrewolucja, Spekulacją i Nadużyciami Władzy), zwana potocznie CzeKa, lub Czieriezwyczajka. Powołanie WCzeKaLenin sądził, że w państwie rządzonym przez bolszewików nie będzie potrzebna policja polityczna (Służba Bezpieczeństwa), lecz zaskoczony rozmiarami wewnętrznej i zewnętrznej opozycji wobec nowej władzy "Sownarkomu" (Rada Komisarzy Ludowych), wystąpił z inicjatywą utworzenia Policji Politycznej. 20 grudnia 1917 roku, Rada Komisarzy Ludowych podjęła decyzję o utworzeniu Wszechrosyjskiej Nadzwyczajnej Komisji do Spraw Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem - WCZEKA.Na czele komisji stanął bolszewik polskiego pochodzenia Feliks Dzierżyński, który sprawował ów stanowisko do 1922 roku, po reorganizacji WCzeKi i zamienienia jej w Państwowy Zarząd Polityczny, a następnie w Zjednoczony Państwowy Zarząd Polityczny, Feliks Dzierżyński kierował GPU następnie OGPU, aż do śmierci w 1926 roku. Kierownictwo WCzeKaW skład ścisłego kierownictwa CzeKa wchodzili: Łotysze - Jakow Peters, Martin Łacis, Polak Stanisław Messing, Rosjanie - Jurij Ksenofontow, Michaił Kiedrow, Fiodor Fomin, oraz Żyd polskiego pochodzenia Józef Unszlicht, który w kwietniu 1921 roku objął stanowisko jednego z zastępców Feliksa Dzierżyńskiego.Rada Komisarzy Ludowych ściśle określiła zadania WCzeKi, początkowo składające się z trzech punktów: Pierwsze Zadania24 lutego 1918 roku, ustanowiono tzw: trójki, które pełniły rolę trybunałów kontrrewolucyjnych, cztery miesiące później przywrócono karę śmierci, czego domagał się Lenin (kara śmierci została zniesiona w Rosji po rewolucji lutowej). Pierwszych egzekucji dokonano w Piotrogrodzie (Sankt Petersburg) w tamtejszej twierdzy Pietropawłowskiej. W latach funkcjonowania WCzeKi prawdopodobnie podobnych egzekucji wykonano aż 500 tys. Rozpoczęło się organizowanie pierwszych łagrów, które podzielono na obozy pracy i koncentracyjne. Czerwony TerrorKorzystając z pretekstu, jakim był nieudany zamach na Lenina, WCzeKa rozpoczęła tzw. Czerwony Terror, co pozwoliło na stosowanie takich metod jak branie zakładników i na nie spotykaną do tej pory skalę masowych egzekucji. Dzierżyński wydał osobisty rozkaz, aby do masowych egzekucji na kontrrewolucjonistach wykorzystywać karabiny maszynowe.W Piotrogrodzie wydano tak wiele wyroków śmierci, że skazanych wiązano parami, ładowano wieczorami na drewniane barki, które wyprowadzano na wody Zatoki Fińskiej, i tam zatapiano. Kiedy powiewał zachodni wiatr, ciała wpływały do portu w Kronsztadzie. Oprawcy z WCzeKa w Charkowie skalpowali ofiary w ten sposób, że z rąk ściągano im żywcem skórę robiąc tzw. Krware Rękawiczki. Oprawcy WCzeKa z Woroneża umieszczali torturowanych w specjalnie przygotowanych wcześniej beczkach, naszpikowanych kilkucalowymi gwoździami z ostrzami skierowanymi do wewnątrz beczki, które następnie toczono przez kilka minut, dziurawiąc w ten sposób torturowaną ofiarę. Zaprowadzanie wewnętrznego porządku wiązało się często z bezmyślnymi, przerażającymi okrucieństwami ze strony WCzeKa. Opisał je w swym pamiętniku Sidney Reilly, który przebywał w Rosji w czasie rewolucji październikowej : ''Akcje CzeKa prowadzone były z taką brutalnością i bezwzględnością, jakich nie może pojąć cywilizowany umysł. ''Pewnego razu, gdy lokatorzy ze strachu nie zdjęli łańcucha z drzwi, czekista rzucił przez szparę granat. ''Innym razem nikt nie odpowiadał na łomotanie, stara kobieta była przykuta do łóżka z powodu paraliżu, który nastąpił gdy na jej oczach zamordowano jej męża, jeden z czekistów zniecierpliwiony czekaniem rzucił w drzwi granatem, który eksplodując za blisko ciężko ranił pięciu funkcjonariuszy. ''Powrócili tej samej nocy, i w odwecie zarżnęli starą kobietę. Liczba PersoneluW miesiąc po ustanowieniu WCzeKa miała 23 osoby personelu. W 1920 roku liczyła już 27 tys. ludzi, a w 1921 roku w momencie zakończenia wojny domowej 31 tys. funkcjonariuszy cywilnych.W tym 137 tys. żołnierzy w wojskach wewnętrznych i 94 tys. w jednostkach frontowych.więcej Struktury organizacyjne WCzeKa w latach 1918 - 1921 :Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|