Czart w mitologii słowiańskiej istota demoniczna, po przyjęciu chrześcijaństwa utożsamiana z diabłem.
Imię pierwotnie opisywało kogoś kulejącego, chromego, utykającego na nogę lub bez ogona.
Czart <
ÄŃrtŃ < IE. *krt-u-s, łac. curtus âskrócony, krótki, przyciętyâ, sanskr. krt- (kartati) âobcinać, skracaćâ, łac. curtare ât.s.â (choć możliwe i IE. kr-t-u-s, gr. kĂĄrtos âsiła, moc, potęgaâ, goc. hardus âsrogiâ, jak i wiązanie z srb.-chrw. cĹtiti âprzeklinać, zaklinaćâ, słowen. Ärt ânienawiść, wrogośćâ, ÄĹtiti ânienawidzićâ, lit. kerĂŠti âczarowaćâ, kirĂŠti âgniewać się, złościć sięâ, ÄŻ-kirus âwrogiâ,
por.: błg. vrag, srb-chrw. vrâg = âdiabełâ, ssł. vorgŃ âwróg, wygnaniec, banitaâ,
por. nord. vargr âwilkâ i irl. cĂš glas âszary pies = wilk = banitaâ;
paralela: wróg â wróżyć, czart â czarować,
por też znaczeniowo: pol. kuternoga, kusy, błg. kâŃsij, kĂšcij = diabeł, tak także na Ukrainie i Białorusi, o kulawości podobnie w nm. Hinkebein, ale i u Greków, Francuzów i in.
Najczęściej chodzi o tego jednego, âpierwotnegoâ, który, spadając z nieba, złamał lub zwichnął sobie nogę:
â(...) na rozkaz Pana Jezusa Michał Archanioł zrzucił wóz Lucypera z nieba.â
â(...) zrzucił Wielki Wóz z nieba i złamał mu dyszel.â
(na Wielkim Wozie jeździł św. Jerzy, św. Eliasz = Gromowładca)
âPan Bóg wytyczył Drogę Mleczną zbuntowanym aniołom i po niej strącił ich do piekła.â
Inna opowieść będąca częścią słowiańskiego mitu o stworzeniu świata, tłumaczy cechę charakterystyczną czarta, wyjaśnia jednocześnie czerwone zabarwienie olchy (Bułgaria, Ukraina, Białoruś, Polska):
...czart stworzył wilka, a Bóg go nim poszczuł, bies uciekł na olchę, ale wilk zdążył go ukąsić w nogę (urwać mu ogon â białorus. karnachwościk; porównaj etymologię słowa kąsać <
kond-s-os âoddzielona częśćâ > scs. kąsŃ, spol. kęsy âkrótki, skróconyâ zwłaszcza o ogonie, ale także âbez ręki, [albo] nogiâ), krew zabarwiła drzewo...
Możemy mieć tu do czynienia ze śladem mitu o początku pojedynku kosmogonicznego, próbie wspięcia się (wjechania) czarta do nieba (ucieczki na/w drzewo, por. drzewo kosmiczne), zawłaszczenia praw przynależnych Gromowładcy, jazda (skradzionym ?) rydwanem (symbolem wojowników â âkszatrijówâ, którym przewodził Gromowładca), porwaniem nim (?) jego partnerki (o Drodze Mlecznej: âsłoneczkowa matka [?? matka Swaroga ?? Wielka Macierz, której symbolem â krowa, rodząca Słońce ??] tamtędy jeździła i został znak.â). Por. też Wołos, Perun.
(Cytaty za J. Bartmiński [red.] âSłownik stereotypów i symboli ludowychâ, Lublin 1996)
Patrz też: bies