Encyklopedia w MarkpolReklama:CSS Alabama - to amerykański okręt konfederacki, prowadzący działania rajderskie podczas domowej wojny secesyjnej. Był to najsłynniejszy z konfederackich rajderów, nazywanych też krążownikami. Podczas wojny secesyjnej w USA, cała amerykańska przedwojenna flota wojenna i większość floty handlowej znalazła się pod kontrolą Unii (stanów północnych). Północ ponadto zastosowała blokadę morską portów Południa. Wskutek tej dysproporcji, jedyną możliwością Konfederacji na morzu było prowadzenie wojny rajderskiej - zwalczanie handlu morskiego Unii. W tym celu przebudowywano kilka statków na okręty wojenne, nazwane krążownikami (ang. cruiser), a emisariusze Konfederacji podjęli starania w celu zakupu okrętów za granicą. Oprócz tego, władze Konfederacji werbowały kaprów. W czerwcu 1861 wysłano dwóch emisariuszy Jamesa Bullocha i Jamesa Northa do Wielkiej Brytanii. Mimo deklarowanej przez Wielką Brytanię neutralności, po cichu sprzyjała ona Konfederatom, do czego przyczynił się też głośny incydent z bezprawnym zatrzymaniem brytyjskiego statku "Trent" przez amerykański okręt i aresztowaniem na nim wysłanników Konfederacji 8 listopada 1861. Mimo prób przeciwdziałania ze strony ambasadora Stanów Zjednoczonych w Wielkiej Brytanii, James Bulloch zdołał zakupić tam, a następnie uzbroić 5 statków. Jednym ze statków zakupionych w Angli był 1050-tonowy bark z pomocniczym napędem parowym śrubowym "Alabama", zbudowany w 1862 w stoczni John Laird Sons and Company w Liverpoolu. 29 lipca 1862 okręt wypłynął w pierwszy próbny rejs, z którego już nie powrócił do portu, kierując się na Azory. Okręt został przyjęty oficjalnie w skład marynarki konfederackiej 24 sierpnia 1862, jako krążownik CSS "Alabama". Dowództwo objął kapitan Raphael Semmes, dowodzący poprzednio krążownikiem CSS Sumter. Na Azorach okręt spotkał się ze statkiem zaopatrzeniowym "Agrippina", który dostarczył mu oficerów, broń i zapasy. Po uzbrojeniu, "Alabama" 7 października wyruszyła w pierwszy rejs. Podczas pierwszych dwóch miesięcy, zdobyła na Atlantyku 20 statków Unii. Statki następnie były niszczone, a na niektórych byli odsyłani jeńcy. Następnie, okręt kontynuował działalność korsarską na Morzu Karaibskim, z mniejszymi rezultatami. Podpływając pod port Galveston w Teksasie, blokowany przez okręty Unii, 11 stycznia 1863 "Alabama" zatopiła w pojedynku artyleryjskim bocznokołową kanonierkę Unii USS "Hatteras", która początkowo wzięła "Alabamę" za brytyjski okręt. Po tym sukcesie, "Alabama" opuściła ten akwen, kontynuując działalność na południowym Atlantyku, a następnie Oceanie Indyjskim, zdobywając i niszcząc prawie 40 statków Unii do końca roku. Pomimo podejmowanych prób, okręty Unii nie mogły przechwycić rajdera. W 1864 "Alabama" powróciła na wody europejskie. Z powodu konieczności remontu po dwuletnim pływaniu, 11 czerwca 1864 "Alabama" zawinęła do Cherbourga w Francji, gdzie kapitan Semmes poprosił o możliwość dokowania i napraw. Po szybkiej informacji telegraficznej konsula amerykańskiego, pod Cherbourg nadpłynął z Holandii śrubowy slup wojenny Unii USS "Kearsarge". Ponieważ Francuzi odmówili możliwości dokowania, 19 czerwca "Alabama" wypłynęła z portu stoczyć pojedynek z "Kearsarge", czekającym na skraju francuskich wód terytorialnych. Wydarzenie to zgromadziło wielu gapiów na brzegu. Oba okręty były podobnej wielkości i uzbrojenia - waga salwy burtowej "Alabamy" wynosiła 147 kg, a "Kearsarge" 177 kg. Pierwsza otworzyła ogień "Alabama" z odległości 1800 m. "Kearsarge" otworzył ogień po drugiej salwie "Alabamy", z odległości 900 m. Oba okręty zaczęły zataczać kręgi na przeciwnych kursach, prowadzac ogień. Wyszkolenie artylerzystów "Alabamy" okazało się słabsze, ponadto jej maszyny był bardziej wysłużone i w efekcie "Alabama" otrzymała wiele trafień, podczas gdy jej przeciwnik został w niewielkim stopniu uszkodzony. Po około godzinie walki, "Alabama" została opuszczona przez załogę i zatonęła. Zginęło 19 marynarzy, a 21 zostało rannych (na "Kearsarge" zginął 1 marynarz i 2 odniosło rany). Większość rozbitków została wzieta do niewoli, natomiast kapitan Semmes i 41 innych zostało podjętych przez angielski jacht "Deerhound". Podczas działalności jako rajder, "Alabama" zatopiła 66 statków, wartych ówczesne 6,5 miliona USD, co uczyniło ją najskuteczniejszym krążownikiem konfederackim, mającym znaczący wpływ na komunikację morską Unii. Przepłynęła w czasie służby 75 000 mil morskich. Po wojnie, rząd USA wysunął wobec Wielkiej Brytanii roszczenia za działalność zbudowanych tam rajderów konfederackich, nazwane roszczeniami "Alabamy" (Alabama claims). W 1984 wrak "Alabamy" został odnaleziony przez francuską marynarkę wojenną. CharakterystykiTrzymasztowy bark konstrukcji drewnianej z pomocniczym napędem srubowym.Linki zewnętrzneChcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|