Encyklopedia w MarkpolReklama:Cieniowanie Phonga to metoda modelowania oświetlenia obiektów w grafice 3D, przyporządkowująca odpowiedni stopień jasności każdemu punktowi obiektu. Oblicza się go uwzględniając światło rozproszone (ang. diffuse), wiązkowe (ang. specular) i otaczające (ang. ambient): każde źródło światła to punkt, rozpatrujemy tylko geometrię konkretnej płaszczyzny, tylko lokalny model wiązki światła i jej rozmycia. Kolor wiązki jest taki sam jak kolor światła, oświetlenie otaczające to globalna stała. Wzór na natężenie światła rozproszonego: : Gdzie to jasność źródła światła, θ to kąt pomiędzy płaszczyzną a źródłem światła, to współczynnik odbijania światła (znormalizowany, należący do przedziału [0,1]). Dla wielu źródeł: : Gdzie L i N to jednostki wektorowe, - wektor kierunku światła dla n-tego źródła, N - wektor normalny płaszczyzny Wzór dla wiązki: : Gdzie n to współczynnik odbijania światła przez powierzchnię (n nieskończone oznacza idealne lustro). Ω to kąt pomiędzy powierzchnią a obserwatorem. R to kierunek wiązki, V to aktualny wektor kierunku, z którego patrzy obserwator. Połączenie rozproszenia i wiązki wystarcza dla lokalnej dokładności. Aby odwzorować większą przestrzeń, dodaje się element światła otaczającego, z reguły jako następującą stałą: : Z połączenia trzech powyższych cech otrzymuje się wzór ogólny: : Ten wzór nie uwzględnia zmiany jasności ze zmianą dystansu. Jest ona dodawana w razie potrzeby. Cieniowanie Phonga daje najlepsze efekty z cieniowań: płaskiego, Gourauda i samego Phonga. Nie jest tożsame z oświetleniem Phonga. Zobacz teżCieniowanie płaskie Cieniowanie Gourauda Grafika komputerowaChcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|