Charles Fisher (15 sierpnia1808 â 21 marca1912) â kanadyjski polityk liberalny drugiej połowy XIX wieku, związany z prowincją Nowy Brunszwik. Fisher był uczestnikiem Konferencji w Quebec City i zaliczany jest do grona ojców Konfederacji.
Fisher pochodził z lojalistycznej rodziny amerykańskiej, która przeniosła się do Nowej Szkocji po rewolucji amerykańskiej. Fisher urodził się i mieszkał cale życie w Fredericton w Nowym Brunszwiku. W 1833 ukończył University of New Brunswick i rozpoczął praktykę prawniczą.
Równocześnie z pracą zawodową zaczął udzielać się w polityce. W 1837 po raz pierwszy został wybrany do zgromadzenia legislacyjnego, wszedł do kluby liberalnych reformatorów, walczących o utworzenie rządu przedstawicielskiego (rządu odpowiedzialnego). W zgromadzeniu dal się poznać jako znakomity mówca. Z czasem wysunął się na czoło grupy reformatorskiej, a w 1854 został premierem, jako lider partii reformatorskiej zwanej Smashers, jednocześnie obejmując tekę prokuratora generalnego. Reformatorzy dążyli do poszerzenia demokracji, konfederacji brytyjskich kolonii oraz prohibicji. Fisher był aktywnym uczestnikiem Konferencji W Quebec City oraz jednym z Kanadyjskich delegatów na negocjacje w czasie Konferencji Londyńskiej. Był jednym z najbardziej zasłużonych dla wprowadzenia Nowego Brunszwiku do Konfederacji.
Po konfederacji wycofał się z polityki obejmując stanowisko sędziego Sadu Najwyższego Nowego Brunszwiku, a w 1884 na pięcioletnią kadencję Gubernatorem Porucznikiem Nowego Brunszwiku. W 1889 został senatorem i pozostał nim do śmierci.