Big band - dosłownie "wielki zespół", typ orkiestryjazzowej szczególnie popularny w Ameryce w latach czterdziestych XX wieku. Powodzenie Big bandów związane było z popularnością tanecznego stylu muzyki jazzowejswing.
Big band nigdy nie miał ustalonego składu instrumentalnego, ani też ilości muzyków w nim grających. Zwykle było ich od kilkunastu do kilkudziesięciu. Big band zwykle zawierał bardzo rozbudowaną sekcje instrumentów detychdrewnianych i blaszanych często zwielokratnianych. Najczęściej były to saksofony, klarnety, trąbki i puzony. Oprócz sekcji detej obejmował także perkusję, fortepian, gitary oraz kontrabas grający pizzicato.
Z Big bandem związane są dwa terminy 'frontmen' i 'sidemen'. Frontmeni byli zwykle znanymi, solowymi instrumentalistami będącymi częścią orkiestry lub występującymi z nią gościnnie. Zwykle byli oni wizytówkami orkiestr i tymi, którzy przyciągali uwagę słuchaczy. W orkiestrze usytuowani byli w pierwszym rzędzie muzyków lub występowali na scenie przed orkiestrą. Sidemeni byli mniej znanymi muzykami zajmującymi dalsze rzędy.
Znanymi frontmeni, od których nazwisk pochodziły nazwy big-bandów: