Beowulf to epicki poemat heroiczny nieznanego autora, będący jednym z najstarszych dzieł literatury staroangielskiej. W formie ustnej istniał już prawdopodobnie od ok. VIII wieku. Około roku 1000 poemat został spisany w języku zachodniosaksońskim, prawdopodobnie przez dwóch skrybów.
Beowulf opisuje legendarne pradzieje Anglii i jej mitycznych bohaterów, lecz wspomina też postaci rzeczywiste i wydarzenia, które zapewne miały miejsce.
Poemat liczy 3182 wersy, a jego rękopis znajduje się w British Library.