Bemol może być użyty jako znak przykluczowy (umieszczony bezpośrednio za kluczem). Obniża wówczas wszystkie dźwięki, na wysokości których jest zapisany na pięciolinii.
W notacji stosowany jest również podwójny bemol: zapisywany jako dwa znaki bemolowe obok siebie, obniża dźwięk o dwa półtony (zamieniając enharmonicznie: cały ton). Jest stosowany zamiast sąsiedniego dźwięku gamowłaściwego, jeśli wynika to z powiązań harmonicznych, zwłaszcza w harmonii klasycznej.
Jeżeli bemol umieszczony jest bezpośrednio przed nutą, to obniża dźwięk przypisany tej nucie i wszystkim kolejnym o tej samej wysokości w obrębie całego taktu.
Bemol unieważniany jest przez kasownik.
Zobacz też: słowniczek terminologii muzycznej