Awerroes (Ibn Ruszd; Abu Al-Walid Muhammad Ibn Ahmad Ibn Muhammad Ibn Ahmad Ibn Ahmad Ibn Rushd &
1571;بو الوليد محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن احمد بن رشد) (1126 - 1198) - filozof, teolog, lekarz, prawnik, polityk i matematyk arabski z Kordowy, wygnany za nieprawowierne poglądy filozoficzne, zmarł na wygnaniu w Marrakeszu.
Awerroes był zafascynowany filozofią Arystotelesa, którego uważał za największego człowieka w dziejach i którego dzieła komentował. Najbardziej znane są jego poglądy na duszę ludzką oraz teoria "dwóch prawd". Uważał on, że jest ona nieśmiertelna tylko jako jedna dusza ludzkości; indywidualne dusze natomiast giną po śmierci ciała. Awerroes starał się uzgodnić swoje poglądy filozoficzne z ortodoksyjną teologią islamską twierdząc, że prawdy religijne są inną (bardziej dostępną) interpretacją prawd, które odkrywa filozofia, ale nie ma między nimi sprzeczności.
Za pośrednictwem Awerroesa zachodni uczeni poznali większość dzieł Arystotelesa, a razem z nimi klasyczną logikę. Jego przekłady na arabski zostały przez hiszpańskich i sycylijskich uczonych przekładane na łacinę, co miało ogromne znaczenie dla studiów scholastycznych. Jego komentarze były tak trafne, że za Tomaszem z Akwinu Awerroes był nazywany po prostu "Komentatorem". Oddziaływały także jego poglądy: Siger z Brabantu był założycielem szkoły filozoficznej, określanej jako awerroizm łaciński.