Encyklopedia w MarkpolReklama: upinanie zasłonAtrium â najczęściej niezadaszone pomieszczenie wewnętrzne: 1. w architekturze etruskiej â pomieszczenie przed główną izbą, w którym umieszczano palenisko, tak by dym mógł uchodzić swobodnie i jednocześnie ognień nie został zalany opadami deszczu, (łac. ater â czarny). 2. w domach mieszkalnych starożytnego Rzymu centralne pomieszczenie w kształcie prostokąta, wokół którego rozmieszczone były pokoje mieszkalne. Najczęściej z otworem w dachu (compluvium) i zbiornikiem na wodę deszczową (impluvium), którą później (w czasach Republiki) zastąpiono fontanną. Dach wsparty był na kolumnach, a wnętrze ozdobione zielenią, posągami, mozaikami â zwłaszcza dno zbiornika na wodę, ściany pokrywano malowidłami lub stiukami. W atrium umieszczano kapliczkę â lararium - poświęconą duchom opiekuńczym larom oraz podobizny przodków. Było to miejsce, gdzie koncentrowało się życie rodzinne, przyjmowano interesantów. Marcus Vitruvius Pollio (Witruwiusz) architekt i konstruktor rzymski z I w.p.n.e. autor traktatu âO architekturze ksiąg dziesięćâ (De architectura libri X) opisał i podzielił atrium na: 3. w okresie wczesnego chrześcijaństwa dziedziniec poprzedzający kościół, otoczony krużgankami lub portykiem, pełnił rolę narteksu. W atrium znajdowała się studnia lub zbiornik wody przeznaczony do ablucji. Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu architektury Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|