Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej, użyte są jednostki SI i warunki normalne.
Wyjaśnienie skrótów: l.a.=liczba atomowa wyst.=występowanie w przyrodzie, o.p.r.=okres połowicznego rozpadu, s.r.=sposób rozpadu, e.r.=energia rozpadu, p.r.=produkt rozpadu
Argon (Ar, łac.argon) to pierwiastek chemiczny będący gazem szlachetnym (nie wchodzi w prawie żadne reakcje chemiczne).
W roku 2000 doniesiono o otrzymaniu pierwszego związku argonu, fluorowodorku HArF (Nature 406, 874 - 876 (2000)).
Atomy argonu mogą zostać uwięzione w sieci innych cząsteczek tworząc klatraty, np. Ar6(H2O)46 i Ar(hydrochinon)3.
Izotopy stabilne to 36Ar, 38Ar i 40Ar.
Występujący na Ziemi argon ma wyższą masę atomową niż następny po nim potas. Jest to spowodowane tym, że nietrwały izotop potasu 40K przechodzi w argon (prawie cały argon na Ziemi pochodzi właśnie z tego źródła), natomiast dominujący izotop potasu 39K jest stabilny.
Ponieważ od jej powstania na Ziemi występuje dużo potasu, a bardzo mało gazów szlachetnych, argon powstający z potasu wielokrotnie przekracza swoją ilością inne gazy szlachetne. W atmosferze występuje w ilości 0,934% objętościowo.
Argon jest wykorzystywany do procesów chemicznych potrzebujących niereaktywnej atmosfery, jeśli nawet atmosfera azotu byłaby zbyt reaktywna. Z tego samego powodu jest jednym z podstawowych gazów (obok dwutlenku węgla) stosowanych w spawaniu w atmosferze ochronnej.
Argon nie ma żadnego znaczenia biologicznego.