Encyklopedia w MarkpolReklama:Aleatoryzm (z łac. alea, kostka do gry) - kierunek w muzyce współczesnej polegający na wprowadzeniu przypadkowości w pracy kompozytorskiej, jak i wykonawczej. Najwcześniejszym przykładem aleatoryzmu jest utwór Wolfganga Amadeusza Mozarta Musikalisches WĂźrfelspiel, gdzie "komponowanie" utworu z części polegało na rzucaniu kostką do gry. Rozwój aleatoryzmu następuje w drugiej połowie XX wieku. Aleatoryzmu nie można mylić z improwizacją typową dla muzyki jazzowej, gdyż przypadkowość czy też dowolność realizowana jest tu w inny sposób. Na etapie komponowania kompozytor może na używać algorytmów losowego, czysto przypadkowego tworzenia struktury utworu (zobacz dadaizm). Kompozytor może pozostawić pewną dowolność wykonawcy. Inną metodą jest budowanie kompozycji z krótkich elementów składowych, których sekwencja wybierana jest losowo w czasie wykonywania utworu, tak jak w utworze Stockhausena, gdzie kompozycja zapisana jest na 11 arkuszach, przypadkowo ułożonych. Wreszcie obok zdeterminowanego, ściśle skomponowanego dzieła, dopuszcza inne dźwięki, pochodzenia czysto przypadkowego, tak jak na przykład w utworze Johna Cage, w którym użyto 12 odbiorników radiowych przypadkowo przestrajanych w czasie wykonywania muzyki. Do innych metod stosowanych w muzyce aleatorycznej należy komponowanie na zespół instrumentalny o dowolnym składzie, organizowany ad hoc, w czysto przypadkowy sposób. Do współczesnych kompozytorów sięgających do technik aleatorystycznych należeli: Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|