Encyklopedia w MarkpolReklama:Ahmed Zogu (czasem także jako: Ahmed beg Zogu) ur. 8 października 1895, zm. 9 kwietnia 1961, polityk albański, król Albanii w latach 1928-1939. Ahmed ben Zogu urodził się w 1895 r. jako syn Xhemala Pashy Zogu i Sadije Toptani we wpływowym rodzie albańskim. Jego ojciec był ważna figurą w gegijskim klanie w północno-wschodniej Albanii. W okresie I wojny światowej Albania oficjalnie zachowuje neutralność, aczkolwiek na jej terytoriach stacjonują cudzoziemskie wojska. W tym czasie Ahmed Zogu staje po stronie Austro-Węgier. Po roku 1920, kiedy to została oficjalnie uznana niezależność Albanii Zogu sprawował rozmaite funkcje w rządze albańskim, mając poparcie bejów-posiadaczy ziemskich z południa i bajraktarów (wodzów plemiennych) na północy. Zogu zostaje liderem reformistycznej Partii Narodowej i premierem rządu od 1922 r. 23 lutego 1923 r. Zogu został postrzelony podczas kłótni w parlamencie albańskim. Jego głównym oponentem politycznym był lider partii liberalnej Fan Noli. W 1924 r. sięgnął on po władzę, a Zogu został zmuszony do ucieczki. Schronił się w Królestwie SHS, natomiast Noli został nowym premierem. Jednak już w grudniu tego samego roku Zogu znów był w Tiranie, wraz z wspierającymi go oddziałami armii jugosłowiańskiej. W zamian za wsparcie obiecał rządowi SHS niewielki kawałek terytorium albańskiego wokół klasztoru św. Nauma nad Jeziorem Ochrydzkim. Po ponownym objęciu władzy przez Zogu większość działaczy opozycyjych opuściła kraj. Prezydent15 stycznia 1925 r. z inspiracji Zogu parlament ogłosił Albanię republiką na wzór amerykański, natomiast już 31 stycznia Zogu został wybrany prezydentem. Ponieważ nowy prezydent praktycznie nie miał żadnych liczących się przeciwników politycznych, zakres jego władzy, ustanowiony na podstawie nowej konstytucji był dość znaczny. Mimo wszystko problemy, wobec których stanął nowy rząd były liczne i bardzo trudne. Przede wszystkim państwu brakowało funduszy, nie tylko na normalny rozwój, ale na przeprowadzenie jakichkolwiek reform. Pieniędzy brakowało także na działanie aparatu państowego oraz wojska. Zogu musiał nieustannie zabiegać o wsparcie lokalnych panów ziemskich i bejów. Udało mu się przynajmniej obudzić w nich poczucie przynależności do jednego narodu oraz współodpowiedzialności za kraj, ponieważ większość z nich na pierwszym miejscu stawiała dobro swojego klanu. Aby nie stać się zakładnikiem wewnętrznych stronnictw politycznych, któe nie zawsze mu były przychylne, Zogu zwrócił się do rządów Królestwa SHS i Włoch o pomoc. W latach 1926 i 1927 polityczne znaczenie Włoch było już bardzo duże, pogłębiała się także zależność gospodarcza Albanii od sąsiednich państw.Król1 sierpnia 1928 Zogu koronował się na króla Albanii ogłaszając jednocześnie kraj monarchią konstytucyjną. Aby ugruntować swe prawa do korony ogłosił się spadkobiercą Skanderbega i przybrał imię Zogu I. Panowanie Zogu zagwarantowało Albanii stabilność polityczną a nawet powolny rozwój. Przy pomocy włoskiej państwo i armia zostały zreformowane. Zbudowano wóczas wiele nowych dróg oraz mostów, osuszano bagna umożliwiając rozwój rolnictwa na zagospodarowanych terenach. Powiększała się natomiast zależność finansowa od Włoch, rządzonych podówczas przez Benito Mussoliniego. Mussolini dążył do ściślejszego powiązania Albanii z Włochami, mając na celu zwiększenie wpływów włoski na Bałkanach. 27 kwietnia 1938 r. Zogu ożenił się z Geraldine Apponyi, zubożałą szlachcianką pochodzenia węgiersko-amerykańskiego. 5 kwietnia 1939 urodził mu się syn, Leka I. Zaledwie dwa dni później, 7 kwietnia 1939 r. wojska włoskie wkroczyły do Albanii. Kraj stał się włoskim protektoratem i częścią królestwa Włoch pod panowaniem Wiktora Emanuela III Zogu wraz z rodziną musiał schronić się w Grecji. Ahmed Zogu zmarł 9 kwietnia 1961 r. we francuskim mieście Suresnes. Nazwisko Zog ("Zogu" z formą rodzajnika) oznacza po albańsku "ptak".Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|