Aerofony - grupa instrumentówmuzycznych w systematyce instrumentologicznej Carla Sachsa, w których wibratorem (źródłem dźwięku) jest drgający słup powietrza, zamknięty w prestrzeni rezonansowej, pobudzony do wibracji za pomocą zadęcia. Część instrumentu zamykająca słup powietrza nazywana jest piszczałką i od jej długości zależy wysokość dźwięku. Barwa dźwięku zależy od materiału, z którego wykonano piszczałkę, jej kształtu i menzury.
Wysokość dźwięku zmieniana jest poprzez:
zamykanie lub otwieranie otworów bocznych,
zmianę wysokości piszczałki suwakiem lub wentylami,
zmianę ciśnienia powietrza (tzw. przedęcia).
Ze względu na sposób zadęcia aerofony dzielą się na:
podwójnym - np. obój, rożek angielski
W praktycznym, potocznym podziale instrumentów muzycznych aerofony nazywane są instrumentami dętymi i wyróżnia się pośród nich trzy grupy: