Westerplatte to półwysep w Gdańsku, przy ujściu Martwej Wisły. W latach 1926-39 Wojskowa Składnica Tranzytowa, której obrona we wrześniu 1939 stała się jednym z najbardziej znanych symboli polskiego oporu. Walczyła samotnie, jedynie źródła niemieckie podają o ataku żywych torped na stanowiska ostrzeliwujące Westerplatte z Nowego Portu.
Historia
14 marca1924 - Rada Ligi Narodów przyznaje Polsce teren na półwyspie Westerplatte, u ujścia kanału portowego do morza, naprzeciw przedmieścia Nowy Port.
31 października1925 - obszar na terenie Wolnego Miasta Gdańska na półwyspie Westerplatte zostaje oficjalnie przekazany w bezterminowe i bezpłatne użytkowanie Polsce.
7 grudnia1925 - Liga Narodów przyznała Polsce prawo do utrzymania straży wojskowej na Westerplatte.
18 stycznia1926 o godz. 14.00 przybył na trawlerze Mewa pierwszy oddział i rozpoczął pełnienie służby wartowniczej
Westerplatte broniła przez 7 dni wzmocniona kompania. Atakowało około 2600 niemieckich żołnierzy wspartych ciężką artylerią (m.in. haubico-moździerze kalibru 220 mm), bombowcami nurkującymiSztukas oraz pancernikiem Schleswig Holstein.
Uzbrojenie obrońców:
armata polowa wzór 02/26kalibru 75 mm z 330 nabojami - zniszczona 1 września po wystrzeleniu 28 pocisków
dwa działka przeciwpancerne wz.36 kalibru 37 mm z 400 nabojami - jedno zniszczone, prawdopodobnie oddały tylko 1 strzał
cztery moździerze typy Brandt kalibru 81 mm z 860 pociskami - zniszczone w czasie nalotu 2 września po wystrzeleniu 104 pocisków
1 zawiadowcy stacji handlowej PKP Westerplatte
Razem: 205 osób.
W czasie walk poległo 15 osób, a jedna została zamordowana po poddaniu za niezdradzenie szyfrów, dalszych 8 nie przeżyło wojny. Żyje 7 obrońców (stan z 10 marca2004).
Lista poległych:
1 września:
sierżant rezerwy Wojciech Najsarek zawiadowca stacji kolejowej Westerplatte, zginął przy opuszczaniu stacji, pierwszy poległy
kapral Andrzej Kowalczyk przydzielony do placówki "Prom", zginął przy likwidacji granatami wartowni Schupo (gdańskiej policji)
strzelec Bronisław Uss przydzielony do placówki "Prom", zginął przy likwidacji granatami wartowni Schupo (gdańskiej policji), albo 2 września w wartowni nr 5
starszy strzelec Konstanty Jezierski (Jezewski) zginął od odłamka w wartowni nr 3
2 września:
plutonowy Adolf Petzelt dowódca wartowni nr 5, zginął w czasie bombardowania w trafionej bombą wartowni nr 5
strzelec Jozef Kita zginął w zniszczonej wartowni nr 5
kanonier Władysław Jakubiak, zginął w czasie bombardowania, po opuszczeniu koszar
strzelec Ignacy Zatorski cekaemista placówki "Prom", w zniszczonej wartowni nr 5
strzelec Antoni Piróg, w zniszczonej wartowni nr 5
starszy strzelec Zygmunt Zięba ciężko ranny w głowę na placówce "Prom", zginął w czasie bombardowania
noc z 2 na 3 września:
strzelec Mieczysław Krzak zginął przy wystawianiu czujek
3 września ?:
starszy strzelec Władysław Okraszewski
7 września:
starszy strzelec Jan Ciwil (Czywil?) trafiony celnym pociskiem przez okno wartowni nr 1
data nieznana:
kapral Jan Gebura, prawdopodobnie poległ 2 września w wartowni nr 5 podczas bombardowania
kapral Bronisław Perucki, prawdopodobnie poległ 2 września w wartowni nr 5 podczas bombardowania
po kapitulacji:
sierżant Kazimierz Rasiński radiotelefonista, zamordowany po kapitulacji za odmowę wydania szyfru