Encyklopedia w MarkpolReklama:Mokosz, Makosz - bogini panteonu słowiańskiego, hipostaza Matki Ziemi (po rosyjsku określana jako mat' syraja zemlja - Matka Wilgotna Ziemia); opiekująca się ziemią, wodą, deszczem, kobietami, płodnością, seksualnością, tkactwem, przędzeniem i owcami. Z racji opiekowania się kobietami i swobodną seksualnością została zdemonizowana przez kościół chrześcijański do postaci złośliwego potwora lub choroby. Być może matka lub partnerka Gromowładcy (Perun). Pojawia się jako duch domowy w postaci kobiety z dużą głową, przędąca nocą wełnę i strzygąca owce. Zanim się pojawi, słychać warczenie kołowrotka. Zostawiano jej przy nożycach małą ofiarę z kłębka wełny, a przy świętach składano ofiary z żywności. Dzień tygodnia poświęcony Mokoszy to piątek. Wierzono, ze deszcz był mlekiem Mokoszy. Przysięgano na Matkę-Ziemię, tak samo jak na niebo i słońce (Swaróg). W tym celu połykano grudkę ziemi albo kładziono ją sobie na ciemieniu. Podobnie odmierzano też grunty - obchodząc ich granice z grudką ziemi na głowie. Chroniono wioski przed epidemiami i zarazą bydła oborywając granice, aby uwolnić dobroczynną siłę Matki-Ziemi. Ziemia jako matka była obłożona najwyższą świętością. Nie wolno było pluć do wody ani na ziemię, bo to ją obrażało. Śmiałek taki musiał potem przepraszać ją i ubłagiwać, aby nie zostać ukaranym. Nie wolno było też wbijać noży w ziemię. Kult bogini został później zastąpiony kultem maryjnym, co tłumaczy popularność i centralność Marii-matki w słowiańskim chrześcijaństwie (Bogurodzica na sztandarach i w pieśni lub "matkowanie" Polsce na przykład). Do dziś zachowały się tradycyjne ręczniki słowianskie, na których wyobrażano haftem abstrakcyjną postać Mokoszy. Zobacz też: mitologia Słowian, Perperuna. Chcesz wypromować swoją stronę w internecie?? - nie zwlekaj pozycjonowanie w Luman.biz to rozsądny wybór |
|